Det var ei litt anna stemning over leirbålet fredag kveld, enn det var på dei tidlegare leirbåla. Alle gledde seg til å sjå kva underhaldning Arnatveit og kompani hadde stelt i stand, men samstundes visste ein at når leirbålet var slutt var óg leiren slutt. Ikkje meir presenningbåt, ikkje meir hattetoving, ikkje meir kald kylling og ikkje meir kos rundt bålet om kvelden. Alle desse tinga gjekk gjennom hovuda til leirdeltakarane mens "Arnagutane" varma opp til leirbål.

Alt dette vart likevel fort gløymt då John Øyvind Livden frå Arnatveit NMU sendte avgarde fakelberaren i ekte olympisk stil, for å tenne leirbålet på ein litt utradisjonell måte. Derifrå gjekk det slag i slag. Mona frå 1.Skjold sang Fri-songen, nokre jenter frå Arnatveit hadde songleik og alle på leirbålet vart kjend med skjelpadda Ruth. Som på alle andre avslutningsleirbål var det óg ein del prisutdelingar før det uungåelege nærma seg. Men Kolltveit og Os ville ikkje la det ende der. Før leirsjefen kunne entre scenen, gjorde dei ein rask ønskereprise frå leirbålet på onsdag og nokre nykomponerte songar for høvet.

Så kom leirsjefen på scenen og måtte gjere det ingen leirsjef eigentleg vil gjere, avslutte leiren. Etter nokre velvalgte ord gav han beskjed til Helga om å fire leirflagget. Ein vellukka krinsleir var offisielt over, og folk kunne for siste gong gå tilbake til leirområda sine i den vakre solnedgongen på Fitjar.